Przed trzema laty po raz pierwszy robiłem zdjęcia kolejowej części Łęknicy. Nie miałem zbyt wiele czasu, więc fotodokumentacja była wtedy skromna. Teraz mogłem dokładniej przyjrzeć się dawnej stacji oraz tym, co pozostało po czasach świetności.
Wjazd do Łęknicy. Obecnie starotorze przecięte jest wysokim nasypem, po którym biegnie obwodnica Łęknicy (DK12). Gdyby więc pojawiła się myśl o przywróceniu ruchu pociągów, to nie byłoby to możliwe bez budowy wiaduktu… A co z rowerami? Tuż przed nasypem trzeba skręcić w lewo gdzie 200 metrów dalej jest wiadukt. Potem można wrócić na „tory”
Magazyn z rampą przeładunkową, na drugim planie budynek stacji. W latach 1945 – 1961 stacja nosiła nazwę Mużaków Wschód
Budynek od strony peronu, wraz ze starotorzem; oraz od ulicy
Krawędź peronowa i altana dla turystów na peronie
Na terenie miasta ścieżka rowerowa ma już twardsze podłoże, nawet asfaltowe… krawężniki i latarnie, których jeszcze parę lat temu nie było. Widać to w linku zamieszczonym na początku postu. Poza tym jest też nieco większa stacja turystyczna, niczym mały zajazd…
W Łęknicy były aż cztery tory bocznicowe, prowadzące do różnych zakładów przemysłowych, powstałych jeszcze przed II wojną. Dziś, zarówno po bocznicach jak i fabrykach nie ma śladów. Tylko resztki torów zachowane w przejazdach drogowych
Moja kolej - moje miasta 