Bród w nieistniejącej wsi

Ostatnio pokazywałem nietypowy przejazd kolejowy w środku lasu. Jakieś 200 metrów dalej ujrzałem znak drogowy – również nietypowy, bo rzadko spotykany

Bród faktycznie przecinał leśną drogę. Z przyjemnością przeszedłem boso przez płytką wodę. W taki upał to idealne ochłodzenie

Stojąc w Złotej Strudze ujrzałem most nieopodal. Wtedy przypomniałem sobie, że w tym miejscu już kiedyś byłem. Tylko jechałem rowerem przez mostek, widząc obok bród. Dziś pojechałem inną ścieżką

Teraz jestem na mostku. Sprawa wygląda tak: mostek istniał od dawna, a bród utworzono dla ciężkich pojazdów, które jeżdżą nieraz przez las oraz ewentualnie straży pożarnej w przypadku pożaru. Temu samemu celowi służy opisywany niedawno przejazd kolejowy – tylko dla służb leśnych i pożarowych

Doszukałem się informacji, że kiedyś w tym miejscu była wioska Jeschkendorf (tłumaczone jako Jaśkowice lub Jaszkowice). Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1381 roku.
W czasie II wojny światowej w tutejszym pałacu mieszkał komendant pobliskiego obozu jenieckiego dla alianckich lotników w Żaganiu. Po wojnie teren wsi wszedł w skład poligonu wojskowego. Zabudowania (w tym pałac, gospoda, młyny i budynek stacyjny) uległy z czasem całkowitej ruinie i zostały rozebrane. Podobny los spotkał też kilka innych podżagańskich miejscowości (zobacz tutaj).
Tak wyglądała przedwojenna mapa (maps.mapywig.com), na której zaznaczono wioskę. Widać też pobliską linię kolejową oraz rzeczkę

Jadąc z dawnych Jaśkowic w kierunku północnym napotykam punkt czerpania wody. Niestety suchy…

Na tej polance też już kiedyś byłem

Przejazd kolejowo – ścieżkowy

Gdy w połowie listopada temperatura oscyluje wokół 1-2 stopni, a szare chmury pokrywają całe niebo, przyjemnie jest popatrzeć na letnie zdjęcia.
Moja wycieczka rowerowa gdzieś w okolicach Żagania. A konkretnie jest to przejazd kolejowy między Żaganiem a Żarami, jakieś 5 km od stacji Żagań. Fachowo taki przejazd nazywa się kolejowo – drogowy. Ten jednak nazwałbym kolejowo – ścieżkowy, bowiem drogę stanowi tu ubita, a miejscami piaszczysta, leśna droga 🙂 Nie wiem tylko, do której kategorii zaliczyć tego typu przejazd…

Widok z przejazdu w stronę Żagania

A to w stronę Żar

Dwieście metrów od przejazdu jest ciekawe miejsce, o którym wkrótce napiszę. Już teraz zapraszam do śledzenia bloga

Dom już bez ozdóbek

Dziś kilka różnych miejsc z Żagania, które odwiedziłem tego lata. Zaczniemy od niepozornego budynku, który stoi tuż obok przypałacowego parku. Teraz są tam mieszkania, ale w XIX w. był to dom nadwornego inspektora parku, który nadzorował prace w ogrodzie. Budynek wzniesiono w roku 1849. Sto lat później, po II wojnie usunięto z budynku wszystkie elementy sztukatorskie i odgrodzono go od pałacu. Postawiona niedawno tablica przedstawia jego dawne piękno. Do dziś zachował się tylko herb książęcy nad wejściem do budynku

W okolicach starej papierni znalazłem pomnik upamiętniający smutne wydarzenie. W roku 1984 miał miejsce pożar lasów na obrzeżach Żagania – ja niestety nie pamiętam tego wydarzenia.
Podczas akcji ratunkowej zginął tam pilot Jerzy Stachurski. Był doświadczonym pilotem agrolotniczym związanym z WSK Mielec. W trakcie wykonywania manewru nalotu nad palący się sektor, pilot utracił panowanie nad maszyną. Jego dromader z impetem runął w gęstwinę leśną. Konstrukcja samolotu uległa całkowitemu zniszczeniu, a Jerzy Stachurski poniósł śmierć na miejscu 😦
Pomnik ukryty jest głęboko w lesie. Niedawno miasto postawiło w tamtym rejonie drogowskazy turystyczne i tylko dzięki temu udało mi się ten pomnik odnaleźć. A zapewne stoi już długo…

Klub garnizonowy przy ul. Żarskiej, który już kiedyś przedstawiałem na blogu. Park dostępny jest dla wszystkich

Przy tej samej ul. Żarskiej, zaraz obok, stoi hotel Bartosz. Również tutaj jest niewielki ale piękny park, położony w rozwidleniu rzeki Czerenej

Przenosimy się na drugi kraniec Żagania – wzgórze niedaleko wieży Bismarcka, nazywane nieraz Jaśkowymi Wzgórzami. Również to miejsce niejednokrotnie fotografowałem, ale za każdym razem jest tu inaczej