Po zejściu z wrocławskiej wieży widokowej na niziny, w dalszym ciągu spaceruję po starówce. Spodobał mi się budynek Opery Wrocławskiej. Wzniesiony został w latach 1839 – 1841 jako teatr miejski – w operę przekształcono go dopiero na przełomie XIX/XX wieku.
Tak wygląda budynek od ulicy Modrzejewskiej…

… a to ujęcie opery od Placu Teatralnego

Przy Placu Teatralnym stoi też gmach Wrocławskiego Teatru Lalek

Zabytkowe budynki na rogu Placu Teatralnego oraz ulic: Świdnickiej i Modrzejewskiej. W jego lewym skrzydle znajduje się Hotel Monopol

A to Hotel Monopol z bliska, z ul. Modrzejewskiej. Po prawej stronie kadru – fragment budynku opery

Przy ul. Modrzejewskiej umiejscowiony jest też gmach mieszczący Muzeum Teatru

Giełda we Wrocławiu powstała w XVII wieku. Jej zadaniem było rozstrzyganie sporów pomiędzy kupcami oraz ustalanie cen towarów. Pierwszą siedzibą giełdy był budynek Starej Giełdy, mieszczący się na Placu Solnym. W roku 1864 rozpoczęto budowę nowej siedziby giełdy – stąd nazwa budynku Nowa Giełda.
Po II wojnie światowej budynek stał się własnością klubu sportowego „Gwardia” Wrocław, a jego wnętrza zostały przebudowane na halę sportową. Obecnie właścicielem gmachu jest firma Van Pur.
Uwagę przykuwają ryzality z wieżyczkami umiejscowione na narożnikach budynku

Plac Uniwersytecki. Ilekroć tu jestem, zawsze robię zdjęcie tego ciekawego miejsca. Widok na główny gmach Uniwersytetu Wrocławskiego

Ulica Krupnicza…

… oraz ul. Kuźnicza przy skrzyżowaniu z ul. Nożowniczą. Nazwa tej drugiej ulicy wiąże się z istniejącym tu w średniowieczu cechem nożowników – czyli rzemieślników zajmujących się wytwarzaniem noży. Natomiast na Kuźniczej stały warsztaty rzemieślników, którzy zajmowali się obróbką metali

Podsumowując – dawniej budowano z kunsztem, budynki miały nie tylko być funkcjonalne, ale i piękne. Architekci mieli poczucie estetyki, co widać na powyższych zdjęciach. Nawet fabryki były pełne architektonicznych ozdób i wznoszono je tak, by były wkomponowane w otoczenie. Ubolewam nad dzisiejszymi „fabrykami”, które są wręcz „zabijają” widoki: ogromne, metalowe hale, bez okien, postawione jak najniższym kosztem…

W centrum Wrocławia, tuż przy Rynku, znajduje się wieża widokowa, z której widać nie tylko całe miasto, ale też okolice oddalone o kilkadziesiąt kilometrów. Wieża znajduje się przy kościele Św. Elżbiety. Wieża ma prawie 91,5 m, ale taras widokowy znajduje się na wysokości 75 metrów

Na górę prowadzą 304 schody. Są kręte, nie widać przestrzeni, a więc to dobra informacja dla osób mających lęk wysokości 🙂

Na wieży widokowej jestem po raz drugi. Pierwszy raz miał miejsce 15 lat temu. Widoki co prawda są podobne, ale jakość zdjęć nieporównywalna. Tutaj jest link do zdjęć z 2011 roku

Widok na pobliski Rynek

Sky Tower – też niezły punkt widokowy. Natomiast po prawej stronie – oddalona o 35 km góra Ślęża

Widok w kierunku północnym

Ulica Pomorska i Most Pomorski nad Odrą Południową

Trwa budowa kolejnego wieżowca. Budynek mieszkalny o nazwie Quorum Tower – będzie miał wysokość 140 m. Budynek powstaje w dzielnicy Szczepin

Widok w kierunku zachodnim i ulica Legnicka

Ostatnio zwiedzam jakieś peryferyjne dzielnice Wrocławia, a zapominam o starówce 🙂 Dlatego dziś dla odmiany kilka zdjęć wrocławskiego Rynku. Warto dodać, że jest to jeden z największych rynków staromiejskich Europy, z największymi ratuszami w Polsce.
Zaczniemy od Nowego Ratusza, który wzniesiono w latach 1860 – 1864. Wybudowano go, ponieważ Stary Ratusz nie zapewniał wystarczająco dużo miejsca władzom miasta i pracownikom administracji. Aby stworzyć plac pod zabudowę, zburzono stojący wcześniej w tym miejscu Dom Płócienników, gdzie jak sama nazwa wskazuje – dokonywano handlu płótnami.
Również obecnie Nowy Ratusz służy włodarzom miasta – mieści się tu siedziba prezydenta i Rady Miejskiej Wrocławia

Północna pierzeja Rynku, która dawniej określana była jako „Strona Targu Łakoci”, a nazwa ta pochodziła od towarów sprzedawanych po tej stronie rynku (towary spożywcze, owoce, tłuszcze)

Budynek na poniższym zdjęciu stoi na wschodniej pierzei Rynku, stanowi budynek narożny między Rynkiem a ul. Kurzy Targ. Wybudowany został w roku 1904 jako dom towarowy Braci Barasch, a w chwili otwarcia był jednym z największych i najnowocześniejszych obiektów handlowych w Europie.
Po wojnie obiekt został otwarty sklep pod nazwą Spółdzielczy Dom Towarowy. Był to wówczas jedyny obiekt handlowy we Wrocławiu. W roku 1965 wyłoniono nową nazwę Feniks – i taka pozostaje do dzisiaj

Do wrocławskiego Rynku od strony południowo – zachodniej przylega rynek pomocniczy, czyli Plac Solny. Wytyczono go prawdopodobnie w roku 1242. Na placu handlowano miodem, futrami, woskiem czy skórami, ale głównym i najbardziej lukratywnym towarem była sól z Wieliczki i stąd też wzięła się nazwa Placu. Kramy solne rozebrano w 1815 roku, a obecnie plac jest słynny przede wszystkim z działającego całodobowo targu kwiatowego.
Widok w stronę ulic Ruskiej i Kiełbaśniczej.