Roślinność przejmuje tor

Bocznica do bazy paliw – już zniszczona i nie dociera do punktu docelowego. Od niej odchodzi jeszcze jeden, krótki tor do rozlewni gazu płynnego. Gdy zamieszczałem zdjęcia z roku 2009 tor ten był jeszcze przejezdny i używany (zob. link – zdjęcie 5-6). Obecnie zarasta krzakami.
Początek bocznicy. Do bramy wjazdowej na teren rozlewni jest ok. 80 metrów.
Dwa tory po prawej stronie kończą się za moimi plecami 270 dalej, przy betonowej rampie, wykorzystywanej przez wojsko. Ten tor, na którym stoję dawniej ciągnął się dalej do oddalonej o 1,8 km Bazy Paliw

Wykolejnica…

Brama wjazdowa do zakładu. Za bramą tor biegnie jeszcze jakieś 140 m

Te same miejsca w odwrotnym kierunku

Jak widać, nie trzeba wkładać wiele pracy, aby przywrócić przejezdność bocznicy. Niestety, chyba do tego nie dojdzie…

Biblioteka kolejnictwa

W swoich zasobach mam już sporo publikacji o tematyce kolejowej. Są wśród nich takie, z których często korzystam, np. podczas robienia wpisów na blogu czy też przy innych okazjach. Pochwalę się niektórymi z nich:

To są publikacje zawierające cenne informacje o taborze. Brakuje tylko Atlasu Wagonów Pasażerskich – ale jeszcze się taki nie ukazał 😦

Cenię też publikację o kolei i przemyśle na terenie Łuku Mużakowa. Dostałem ją w prezencie – a szanse na zakupienie były niewielkie (bardzo mały nakład). Z tej książki korzystałem robiąc wpisy w okolicach Łęknicy

Książki, z których mniej korzystam, ale również…

Dwie części książki: „Koleje w regionie przygranicznym trzech krajów” (Niemcy, Polska, Czechy). Szkoda, że nie ma ich w języku polskim

Dużo też korzystam ze stron internetowych. Przede wszystkim kopalnią wiedzy jest Ogólnopolska Baza Kolejowa

Strona OpenRailwayMap dotyczy kolei całego świata – w tym Polski

Linie kolejowe opisane są też na portalu mapa.plk

Korzystam też z Wikipedii

Natomiast wszelkie informacje o każdym egzemplarzu taboru kolejowego można zaczerpnąć tutaj

Wspomnienie nocnych podróży

Lubię stacje kolejowe w nocy. Aczkolwiek ruch jest zazwyczaj niewielki. Na przykład w Żaganiu między północą a 4:30 nie ma żadnego pociągu. A w Warszawie Zachodniej, która jest największą stacją w Polsce (obsługuje około 1000 pociągów na dobę) taki zastój jest między godziną 1 a 3 w nocy. Pamiętam czasy (lata 70/80) kiedy to w nocy jeździło przez Żagań trochę pociągów. Patrząc na rozkład jazdy z 1979 mieliśmy takie pociągi:
1:10 do Sanic
2:30 do Gubinka
2:40 do Eisenach
2:50 do Krakowa
3:00 do Lubska
3:10 do Szczecina
3:45 do Głogowa
4:15 do Jeleniej Góry
4:20 do Poznania
Czyli całkiem sporo. Dziś można co najwyżej przyjść wieczorem popatrzyć na pociągi. Poniższe zdjęcia zrobiłem po godz. 20:00
Budynek stacji