Po skończeniu podstawówki czas wybrać szkołę średnią. W Żaganiu są takie trzy, a właściwie cztery. Dlaczego? Jest jeszcze Szkoła Muzyczna: pierwszego stopnia – to jakby podstawowa. Ale szkoła drugiego stopnia – to już szkoła średnia – po jej ukończeniu można zdobyć zawód muzyka.
Z niewielkiego budynku przy ul. Piłsudskiego, żagańska Szkoła Muzyczna przeniosła się w piękne mury dawnego szpitala. Wzniesiony został w latach 1851 – 1859 w miejscu średniowiecznego szpitala, który nieużywany, popadał już w ruinę. Fundatorką budowy była księżna Dorota Talleyrand – Perigord.
Gdy przestał pełnić funkcję szpitala miejskiego (około 20 lat temu), przez jakiś czas stał nieużywany. Obecnie po remoncie – korzystają z niego młodzi adepci muzyki.
Budynki zbudowane są z kamienia i cegły, mają ładną architekturę. Otoczone ceglanym murem z bramą wjazdową. Wnętrza również są pięknie ozdabiane, ale niestety nie ma możliwości zwiedzania. Kilka zdjęć można zobaczyć tutaj

A tak wyglądał poprzedni, skromny budynek Szkoły Muzycznej w Żaganiu, przy ul. Piłsudskiego

A oto pozostałe szkoły średnie w Żaganiu. Zespół Szkół Technicznych i Licealnych – czyli dawna szkoła nr 60. Miałem przywilej pobierać w niej nauki przez 5 lat. Dawno to było (1981 – 1986).
Na miejscu obecnej szkoły, znajdował się budynek miejskiego liceum, założone w 1859 roku. Po II wojnie zaczęła działać jako szkoła zawodowa. a później Zasadnicza Szkoła Metalowa. W roku 1954 wychodząc na przeciw potrzebom zmieniono ją na Zasadniczą Szkołę Kolejową.
Wiele razy zmieniała jeszcze swoją nazwę i profil, np. za moich czasów był to Zespół Szkół Mechanicznych, wtedy została też rozbudowana

A poniżej budynki warsztatów szkolnych, stojące przy ul. Armii Krajowej. Były one wspólne dla szkoły nr 60 oraz 59. Uczniowie „mechanika” uczyli się obróbki skrawaniem, spawania itp. Natomiast uczniowie „włókiennika” – obsługiwać maszyny tkackie, przędzalnicze itp. Pamiętam też, że stała tam olbrzymia maszyna do wyrobu dywanów

Przy ul. Gimnazjalnej kolejna szkoła – Zespół Szkół Technicznych i Ogólnokształcących – dawniej szkoła nr 59. Po II wojnie była to Szkoła Włókiennicza – a ponieważ Żagań był dużym ośrodkiem przemysłu włókienniczego, pracy absolwentom nie brakował.
Ciekawa jest historia tej szkoły. W średniowieczu był tam klasztor, ale w 1629 roku w budynku uruchomiono szkołę dla chłopców, wkrótce przekształconą w Kolegium Jezuickie. W związku z pożarami i upływem wieków, budynek wielokrotnie przebudowywano i powiększano. Aczkolwiek zachowało się jeszcze kilka pomieszczeń oraz korytarz o barokowych sklepieniach.
Zatem edukacja trwa tutaj już prawie 400!

Pozostaje jeszcze pokazać Liceum Ogólnokształcące, które mieści się przy placu Orląt Lwowskich. Niestety, opisana w internecie historia szkoły jest zawiera bardzo niewiele informacji

Najbliższe dwa wpisy będą poświęcone szkolnictwu w Żaganiu – a konkretnie pokażę, jak wyglądają budynki poszczególnych szkół. Dziś edukacja podstawowa.
Szkoła Podstawowa nr 1 – przy ul. Wojska Polskiego. To pierwsza szkoła w mieście, którą otworzono po zakończeniu II wojny światowej. Już w 1945 r. chłopcy i dziewczęta pobierali tutaj nauki. Chociaż zanim budynek szkoły został zaadoptowany, uczniowie tymczasowo korzystali z budynku, który stoi przy ul. Keplera 25. To ten poniżej

A tak wygląda obecny budynek „jedynki”. Wybudowany zastał w roku 1900. Ciekawostką jest, że stojąca obok sala gimnastyczna powstała w 1898 r – czyli dwa lata wcześniej niż sama szkoła. Osobiście miałem przywilej chodzić to tej szkoły przez 8 lat

Przy ul. Wojska Polskiego znajduje również się Szkoła Podstawowa nr 2. W czasach niemieckich było tu Seminarium Nauczycielskie, zaś zaraz po II wojnie budynek wykorzystywano jako Dom Dziecka. W 1957 r. Dom Dziecka został zamknięty i szkoła nr 2 przeniosła się tutaj (wcześniej placówką szkoły było obecne Liceum Ogólnokształcące)

Szkoła Podstawowa nr 3 znajduje się w dzielnicy Moczyń (przy ul. Szkolnej). Po wojnie szkołę otwarto w roku 1947, ale sam budynek został wzniesiony w 1902 r. Wcześniej dzieci niemieckie korzystały z budynku przy ul. Wiejskiej 14, o którym niedawno już pisałem

Natomiast Szkoła Podstawowa nr 4 znajduje się w dzielnicy Kolonia Laski. Pierwotnie dzieci uczyły się w tym domu przy ul. Wesołej 48

Dopiero w 1962 przy ul. Wesołej, wybudowano szkołę, która funkcjonuje do dzisiaj

Szkoła Podstawowa nr 5, przy ul. Nocznickiego. Obecnie jest to Zespół Szkolno – Przedszkolny nr 5

Poniżej archiwalne zdjęcie, które nie jest mojego autorstwa. Pozwoliłem sobie je zamieścić, by pokazać czasy, gdy szkoła była budowana. Jak widać w podpisie – początkowo była to Zbiorcza Szkoła Gminna.
Pamiętam, że przed oddaniem szkoły do użytku w 1980 r. braliśmy udział w czynie społecznym sprzątania szkoły. Mojej klasie przypadło w udziale czyszczenie szyb okiennych po malowaniu. A wiadomo, jak to wyglądało w tamtych latach: robotnicy chlapali ławkowcami, rozbryzgując farbę kredową na wszystkie strony. Szyby skrobaliśmy żyletkami – wtedy nie było zwyczaju zabezpieczenia innych elementów przed zabrudzeniem

Przy placu Królowej Jadwigi stoi budynek Szkoły Podstawowej nr 6. Szkoła została rozwiązana w chwili, gdy otworzono szkołę nr 5 – czyli w 1980 r. Uczniów „rozparcelowano” po innych okolicznych szkołach. Gdy chodziłem do podstawówki, na tę szkołę mówiono „kurnik”. W sumie nie wiem dlaczego, może ze względu na jej kształt.
Obecnie budynek jest zaadoptowany na mieszkania, a dawne boisko przejęło przedszkole. Dziś wygląda tak

„Tysiąc szkół na Tysiąclecie Państwa Polskiego” – taki apel ogłoszono pod koniec lat 50 XX wieku. Celem było wybudowanie do roku 1966 tysiąca szkół, aby sprostać potrzebom wyżu demograficznego. Pierwsza szkoła powstała już w 1959 r. w Czeladzi, natomiast tysięczna – w 1963 r w stolicy. Łącznie wybudowano 1417 „tysiąclatek”.
Poniżej jedna z nich – żagańska „tysiąclatka”, wybudowana przy ul. Żarskiej, jako Szkoła Podstawowa nr 7. Szkołę oddano do użytku rok przed planem, w 1963. Przyspieszenie budowy odbiło się na jakości wykonania, zgłoszono ponad 100 usterek.
Nową szkołę ulokowano niemal na krańcu miasta. Dzisiejszego Osiedla na Górce jeszcze nie było, w okolicy stało tylko kilkanaście starych budynków. Ale lokalizacja była trafiona. Wkrótce zaczęły pojawiać się pierwsze bloki osiedla (wówczas zwanego XXX-lecia PRL)

Na koniec dawna Szkoła Podstawowa nr 8, przy ul. Mickiewicza. Była to szkoła specjalna, dla dzieci z problemami. Już dawno została rozwiązana, a teraz budynek jest na sprzedaż