Z Warty na Wartę

Miejscowość Warta Bolesławiecka leży na nieczynnej już linii kolejowej Nowa Wieś Grodziska – Bolesławiec Wschód. Linia ta została oddana do użytku w 1906 roku i służyła pasażerom dokładnie 70 lat. W roku 1976 ustał ruch pasażerski, pociągi towarowe jeździły jeszcze do roku 2000. Tory rozebrano 8 albo 9 lat później.
W Warcie Bolesławieckiej były dwie stacje kolejowe. Jedna z nich to Warta Złotnicka, która leży na zachodnim skraju miejscowości. Stąd, po linii prostej jest tylko 5 km do Bolesławca. Dodatkowo stacja obsługiwała bocznicę do kamieniołomu piaskowców. Dziś zamiast toru jest ścieżka rowerowa z całą turystyczną infrastrukturą

Budynek stacji od strony ulicy

Wiadukt nad jedną z wiejskich dróg

Zasadnicza stacja w Warcie Bolesławieckiej znajduje się w środku miejscowości.
Dawne torowisko. Po prawej stronie droga prowadząca do straży pożarnej

Zachowana krawędź peronowa

Widok w kierunku Warty Złotnickiej i Bolesławca

Dawny przejazd kolejowy. Tor przecina droga, którą można dojechać do Tomaszowa Bolesławieckiego

Uliczki malowane

Wieś gminna Warta Bolesławiecka. Spora jej część usytuowana jest wzdłuż drogi wojewódzkiej nr 382, ja jednak jechałem bardziej podrzędnymi drogami. Tu też jest ładnie.
Spodobały mi się wąskie uliczki prowadzące do poszczególnych domostw. Pomalowane niczym arterie 🙂 Do tego asfalt jak szklaneczka – raj dla dzieciaków na rolkach

Droga wytyczająca zachodnią granicę miejscowości oraz tamtejsze widoki

Specjalnie pojechałem zobaczyć dwór z XVI wieku. Z map wynikało, że można by tamtędy przejechać, jednak jest to teren prywatny i musiałem jechać dookoła. Niewiele więc zobaczyłem…

Wyjazd w stronę Wartowic

Panorama Warty Bolesławieckiej od strony południowej

„Trafiony” za trzecim razem

Przystanek kolejowy Tomaszów Bolesławiecki – przed II wojną nazywał się Thomaswaldau. Potem „odzyskanym” miejscowościom nadawano nowe, polskie nazwy. Pierwsze, to zazwyczaj luźne tłumaczenia lub spolszczenia – nie zawsze pasowały, więc je korygowano. Tak więc Thomaswaldau przemianowano najpierw na Tomin, potem na Tomkowice, by wreszcie, w 1948 roku stał się Tomaszowem Bolesławieckim.
Przystanek położony jest poza wsią – 3 km od jej centrum i 0,5 km od granicznego Osiedla Młodych. Poniżej budynek stacji oraz przejazd kolejowy

Budynek od strony peronu

Przystanek ma dwa perony usytuowane po obu stronach przejazdu kolejowego

Widok w kierunku Bolesławca