Pociąg TLK „Foka”, którym przyjechałem do Władysławowa w upalny,  choć pochmurny wieczór

Przejście podróżnych przez tor odbywa się podczas postoju pociągu, gdy oczekuje na sygnał odjazdu. Innej możliwości nie ma. Wiele pociągów ma tu dłuższy postój spowodowany oczekiwaniem na pociąg w przeciwnym kierunku (szlak jest jednotorowy)

O każdej porze, na peronie jest mnóstwo podróżnych. W sezonie letnim (oprócz pociągów regionalnych), przez Władysławowo przejeżdża 7 par pociągów TLK na dobę. Patrzyłem na rozkład obowiązujący od 1 września – nie ma ani jednego…

Peron o długości ok. 250 m, widok w stronę Pucka. Przed remontem układ torów i peronów był nieco inny. Kolor budynku też (porównaj)

Do Władysławowa kolej dotarła w 1922 r. w ramach budowy linii do Helu. We wrześniu tego roku oddano do użytku budynek dworcowy. Dziś znajduje się w centrum miasta, ale wówczas okolicą była „pustynia” (zob. zdjęcie 1) (zob. zdjęcie 2). Wtedy miejscowość nazywała się jeszcze Wielka Wieś – na Władysławowo została przemianowana w 1950 roku.

Widok od strony miasta. Zdjęcia średnio udane ze względu na duży kontrast między miejscami słonecznymi a zacienionymi

Widoczna na poprzednim zdjęciu wieża ciśnień, postawiona w 1930 roku na potrzeby kolei. Jak widać nie stoi ona tuż przy torach – odgradza ją ul. Towarowa

Przybliżone ujęcie z wieży widokowej. Tu zachodzące słońce dawało już cień na obiekcie

Wnętrze budynku, akurat trafiłem na niewielu pasażerów przy kasie, co jest tutaj rzadkością

I jeszcze widok od strony torów. W budynku znajduje się nastawnia zdalnego sterowanie, z której obsługiwane są prawie wszystkie posterunki na linii Reda – Hel (z wyłączeniem Redy i Helu – te miasta mają swoje własne nastawnie). Jest to tzw. LCS czyli Lokalne Centrum Sterowania