Droga nie do poznania

Trzeba powoli opuszczać Kożuchów, przede mną jeszcze sporo kilometrów. Zamierzam wracać do Żagania inną drogą. Dlatego jadąc ul. Chopina nie skręcam w lewo, do Żagania – pojadę troszkę okrężną drogą

IMG_7910b

Ulica Okrzei i odchodząca w prawo Kraszewskiego. Drogowskaz wytycza mój kierunek: Mirocin Górny

IMG_7970

A to tytułowa droga nie do poznania (do łodzi też nie – to nadal ul. Kraszewskiego). Natomiast po niedawnym remoncie zupełnie nie przypomina tej dawnej. Kolorowe chodniki, ścieżka rowerowa, barierki i asfalt jak szkło – aż się chce jechać

IMG_7972

IMG_7973

A to porównanie tego samego odcinka: dziś i kilka lat temu. Jak widać różnica kolosalna. Ta dawna – zaniedbana i trochę jak wiejska

IMG_7971

Google_Earth(1)

Powyższe zdjęcie zaczerpnąłem z programu Google Earth

A na peronach – puszcza

Od dawna nieczynna stacja kolejowa w Kożuchowie powoli zamienia się w las. Budynek jeszcze jako tako funkcjonuje, chyba częściowo jest zamieszkany, magazyny przejęła jakaś firma

IMG_7947

IMG_7950b

IMG_7951b

Zdjęcie zrobione z jedynego, dostępnego peronu. Tutaj zachował się tylko jeden tor. Pozostała część torowiska odgrodzona jest siatką. Widok w kierunku Nowej Soli

IMG_7953b

IMG_7955b

Widok w stronę Żagania. Po lewej stronie widać budynek stacji, a po prawej istny las. A na początku lat 90 ten teren wyglądał tak

IMG_7958

Przez dziurę w siatce zajrzałem też na perony przy budynku. Tu też można porównać widok obecny z dawnym

IMG_7960

Nieopodal stacji – jakieś 150 m – taki przejazd kolejowy

IMG_7962b

IMG_7963