Warszawa Główna Osobowa. Stacja miała być tymczasową prowizorką a służyła wiele lat. Kiedyś w tym miejscu był Dworzec Towarowy Kolei Warszawsko – Wiedeńskiej. Po zniszczeniach wojennych zaadoptowany został na potrzeby ruchu pasażerskiego. Nawet po otwarciu Dworca Centralnego z Warszawy Głównej odjeżdżały jeszcze niektóre pociągi osobowe – prawdopodobnie do 1997 roku.

Wejście do budynku dworca

Jeden z peronów, które dziś zajmują eksponaty muzealne

Tzw. peron północny z budynkami magazynowymi. Jeszcze dalej widziałem zadaszone rampy pocztowe. Jednak były odgrodzone od terenu muzeum. Na pewno można by tam dojść dookoła –  ale  zauważyłem, że te tereny są siedliskiem bezdomnych, nie chciałem się więc narażać

Chociaż dworzec nazywa się Warszawa Wileńska, dojechać z niego do Wilna się nie da. Najwyżej do Małkini, Wyszkowa, Tłuszcza i Wołomina. Jest to czołowy dworzec, na którym tory się kończą. Ostatnio byłem na Wileńskim kilkanaście lat temu, jeszcze przed remontem. Różnica jest zauważalna 🙂

Dworzec zajmuje niewielką część budynku Centrum Handlowego

Perony

Stary i nowy EN57

Kolejna stacja w centrum Warszawy to Śródmieście WKD. Leży nieco na wchód od Dworca Centralnego i również jest z nim połączona podziemnym przejściem. Tunel jest dosyć wąski, aczkolwiek korzysta z niego wielu pasażerów zmierzających do Grodziska, Pruszkowa czy Milanówka

Wejście na stację od strony Warszawy Centralnej

Na drugim końcu peronu są schody umożliwiające wejście na stację bezpośrednio z ulicy

Wiele spośród przyjeżdżających tu składów to nowoczesne, niskopodłogowe EN97. Akurat „trzynastka” stoi gotowa do odjazdu

Ponieważ jest to końcowa stacja linii – tor zakończony jest kozłem oporowym. No i oczywiście inne światło jak czerwone, nie ma prawa się świecić. W widocznych oknach kiedyś była nastawnia. Obecnie ruch na całej linii sterowany jest ze stacji Komorów