Ten nieco dziwny tytuł to mix, nawiązujący do nazw czterech ulic, które dzisiaj chciałbym przedstawić. Po przeczytaniu wszystko się wyjaśni…
Wpis dotyczy Moczynia – jednej z dzielnic Żagania. Dziś nie będzie wielu ciekawostek historycznych, ot po prostu kilkanaście ujęć różnych miejsc.
Zaczniemy od głównej ulicy – Żelaznej. Nazwa tej ulicy związana jest z zakładanymi już w średniowieczu piecami do wytopu rudy żelaza. Na południe od Moczynia znajdują się wioski Rudawica oraz Świętoszów (z niemieckiego Neuhammer czyli Nowy Młot Kowalski) – również wskazują, że były to tereny hutnicze. O hutniczej tradycji regionu wspominają dwa dzieła z XVI oraz XVII wieku

Od ulicy Żelaznej odchodzi ul. Wiejska (to ta w dół)

A oto i Wiejska w całej okazałości

Za torami ul. Wiejska, bliżej ul. Szkolna

Ulica Szkolna

Zabudowa ul. Szkolnej jestpodobna jak na Wiejskiej

Od ul. Szkolnej odbiega w prawo ul. Krótka

Dziś druga część historii dzielnicy żagańskiej Moczyń (pierwsza część tutaj).
26 czerwca 1846 roku w Żaganiu pojawił się pierwszy pociąg. Przyjechał z Głogowa i trazytem minął dzielnicę Moczyń i znajdujący się tam czerwony most. Później powstawały kolejne linie: w 1875 do Legnicy oraz do Nowej Soli, a w 1905 r. do Zebrzydowej. Bliskie położenie stacji kolejowej sprawiło, że wielu mieszkańców Moczynia było zawodowo związanych z koleją. Mówiło się, że jest to „kolejowa wieś” (a później „kolejowa dzielnica”).
Natomiast w 1927 r. zbudowano dom przy ul. Szkolnej 39 dla potrzeb administracyjnych, gdzie swoją siedzibę miał burmistrz Moczynia. Tak wygląda ten budynek dzisiaj

Obok siedziby burmistrza znajdowała się remiza ochotniczej straży pożarnej, dobrze wyposażona w sprzęt gaśniczy. Budynki te rozebrano w latach 80 XX wieku.
Druga remiza znajdowała się na Starej (Górnej) Wsi, przy ul. Wiejskiej 18. Tę wyburzono zaraz po II wojnie, a znajdowała się mniej więcej w tym miejscu

Niedaleko od dawnej siedziby burmistrza, przy ul. Szkolnej 44,46 znajdują się domy, które z uwagi na kształt dachu przypominający sterowiec, nazwano Zeppelinhaus.
W pobliskich Żarach, w okolicach ul. Zielonogórskiej jest całe osiedle podobnych budynków

Najstarsze zachowane domy mieszkalne na Moczyniu to tzw. domy owczarzy, usytuowane przy obecnej ul. Drzewnej. Wciśnięte między trzy linie kolejowe: od strony północnej do Legnicy, a od południa do Głogowa i Zebrzydowej

Za tymi „domkami owczarzy” oraz niewidocznymi stąd torami kolejowymi stoi wielki elewator, mieszczący 5000 ton zboża oraz tartak

Po prawej stronie kadru widać fragment torów do Legnicy

W odwrotnym kierunku – tor do Legnicy po lewej stronie. Kilkadziesiąt metrów za mną biegną linie do Głogowa i Zebrzydowej

Oprócz wspomnianego elewatora i tartaku, Moczyń był przed wojną dosyć przemysłową dzielnicą. Było tu sporo innych zakładów (masarnie, piekarnie, ogrodnictwa, warsztaty stolarskie, szewskie, magle, firmy przewozowe, zakłady krawieckie, firma budowlane. Poza tym sporo sklepów, w tym odzieżowy i rowerowy z warsztatem naprawy). Prężnie działały liczne stowarzyszenia i organizacje