Nadal zwiedzam kolejowe tereny Wrocławia. Dziś chciałbym opowiedzieć nieco o linii kolejowej z Wrocławia do Poznania, która pierwotnie miała inny przebieg niż teraz. Budowano ją etapami w latach 1848 – 1856. Były to czasy, gdy nie było jeszcze wrocławskiej estakady, a tor z Wrocławia Głównego biegł na poziomie ulic (tu link).
Na poniższym zdjęciu widać estakadę i obecny układ torów, natomiast na pierwszym planie jest ul. Kolejowa – to nią kiedyś szedł tor do Poznania. Możliwe, że tej ulicy wówczas w ogóle nie było lecz tylko torowisko

To też ul. Kolejowa ale bliżej ul. Grabiszyńskiej. Widoczny tor to dawny tor tramwajowy. Po kolejowym nie ma już śladu – starą linię zaczęto demontować w 1873 roku

Za skrzyżowaniem z Grabiszyńską tor biegł obecnym parkiem Lesława Węgrzynowskiego – obok ul. Kolejowej

Miejsce, w którym tor wychodził z parku przecinając ul. Tęczową. Aczkolwiek nie wiadomo czy w tamtych czasach ta ulica już była…

Odcinek za ul. Tęczową tor szedł tędy w kierunku głowicy rozjazdowej stacji Wrocław Świebodzki

Dotarłem do miejsca, w którym dawna linia Wrocław – Poznań przecinała tory prowadzące do Wrocławia Świebodzkiego. Od roku 1842 obie linie już istniały, więc zagadką jest, w jaki sposób się przecinały. Raczej nie na poziomie gruntu pod kątem prostym. Możliwe, że był jakiś wiadukt, trudno powiedzieć. Te obszary były wówczas pograniczem miasta i wszystko mogło wyglądać inaczej, nawet ukształtowanie terenu. Nie doszukałem się żadnych informacji na ten temat.
Poniżej na czerwono zaznaczyłem przebieg starej linii poznańskiej, na wprost „pustynia” po torowisku i w oddali Wrocław Świebodzki

To również miejsce przecięcia obu linii. Tor do Poznania biegł dalej w kierunku północnym, przecinając ulice: Robotniczą, Śrubową, Strzegomską oraz Stacyjną by połączyć się ze stacją Wrocław Mikołajów. Ale tam już dzisiaj nie dotarłem