Chyba każdy, miłośnik podróży kolejowych lubi charakterystyczny zapach drewnianych podkładów kolejowych (ja też się do nich zaliczam). Idąc na przykład wzdłuż torów, zapach ten kojarzy się z podróżą, albo wywołuje wspomnienia tej dawnej, parowej kolei. Chociaż coraz więcej obecnie stosuje się podkładów strunobetonowych – te drewniane ciągle jeszcze istnieją, szczególnie na mniej ważnych szlakach czy bocznicach. Okazuje się jednak, że takie podkłady są nasycane bardzo szkodliwym olejem kreozotowym. Sprawia on, że drewno jest zaimpregnowane i odporne na insekty i warunki pogodowe na co najmniej 30 lat. Ale jest to środek toksyczny, a zawarty w nim benzopiren zaliczany jest do grupy czynników rakotwórczych I kategorii. Dlatego nie powinno się stosować zużytych podkładów do innych celów. Tymczasem zdarza się, że niektórzy używają belek podkładowych na ogrodach, do różnego rodzaju konstrukcji, a nawet palą nimi w piecach.

Sterta podkładów po wymianie jednego z torów na stacji w Żaganiu. Oczywiście zostały zaraz wywiezione do utylizacji (mam nadzieję;) i zastąpione strunobetonowymi

Byłem dosyć oburzony widząc, jak rozbierany jest ostatni tor na żagańskiej stacji kolejowej. Jest to jeden z czterech dodatkowych torów, za peronem piątym. Fakt, że nie często te tory są używane. Niegdyś – gdy większość pociągów zaczynało i kończyło swój bieg w Żaganiu – odstawiano tu składy pasażerskie. Ale rozbierać? Mało tego, później okazało się, że zburzona jest również rampa, która do tego toru przylegała

Kilka tygodni później okazało się,  że moje oburzenie było bezpodstawne. Rampa zaczęła uzyskiwać nowe oblicze. A skoro robią rampę to i musi być do niego tor! Na zdjęciach: zbrojenie pod nową rampę

Nowa rampa, nowy tor, nowe oświetlenie i teren zyskał na estetyce. Wycięto okoliczne krzaki i zarośla. Z tego, co się dowiedziałem, rampa ma służyć wojsku do załadunku sprzętu. Nie jest to jednak oficjalna informacja. Czyli nasza stacja jeszcze nie podlega całkowitej degradacji…