Żagań – dzielnica Moczyń. Tereny poprzecinane wieloma torami kolejowymi, lubię tu nieraz pojeździć na rowerze. Już prawie za miastem, przez las biegnie leśna ścieżka. Ostatnio, gdy tędy jechałem, był tu przejazd kolejowy kategorii C – czyli wyposażony w sygnalizację świetlną i chyba też dźwiękową. Tymczasem już z daleka zobaczyłem coś pomarańczowego, z początku myśląc, że to kamizelki pracowników torowych. Ale gdy dojechałem okazało się, że przejazd został zamknięty. Z obu stron toru wbito betonowe słupy, pomalowane jaskrawą, pomarańczową farbą.

Tor kolejowy z Żagania do Legnicy. Słupki podświetlone wieczornymi promieniami słońca

Niedawno w Żaganiu został wyremontowany wiadukt kolejowy nad ul. Żelazną. Wygląda teraz o wiele korzystniej niż kiedyś. A jak wyglądał kiedyś? Oto zdjęcia z roku 2009 (tutaj – zdjęcie 4 i 5)

Górą biegnie tor prowadzący do Legnicy. Zaraz za mną rozpoczynają się pierwsze rozjazdy stacyjne

Jeden z moich pierwszych wpisów – z 2009 roku – pokazywał tory od peronów stacji w Żaganiu do wylotu w kierunku Żar. Dziś kilka zdjęć z końcówki tego wylotu…

Widok w stronę stacji Żagań

To również widok w stronę stacji. Po prawej stronie tory Żagań – Żary, a po lewej, na osobnym wiadukcie był kiedyś jakiś tor odstawczy, który kończył się kawałek za moimi plecami. Wiadukt usytuowany jest nieco wyżej niż ten „żarski”. Często stały tam jakieś uszkodzone wagony towarowe

To samo miejsce, lecz w kierunku Żar. Kozioł oporowy kończący tor był gdzieś w miejscu widocznych krzaków.

A to już bliżej stacji – sznur wagonów towarowych. Z tym, że skręcają one w lewo, czyli w kierunku Jankowej Żagańskiej. Na torach „żarskich” stoją widoczne dalej niebieskie węglarki