Na pierwszy rzut oka trudno w tej budowli rozpoznać cechy obiektu kolejowego. Jednak jest to ocalałe skrzydło wrocławskiego Dworca Marchijsko – Dolnośląskiego. Powstał w roku 1844 nieopodal Wrocławia Świebodzkiego. Składał się z dwóch skrzydeł z wieżyczkami, pomiędzy którymi była hala peronowa. Na początku XX w ranga tej stacji spadła do obsługi ruchu lokalnego, a potem tylko towarowego. W okresie międzywojennym rozebrano jedno skrzydło i centralną halę dworca. Ciekawe szczegóły dotyczące tej stacji, w tym losy powojenne można znaleźć pod tym linkiem Jest tam też fotografia z 1902 – Dworzec Marchijsko – Dolnośląski w całej okazałości

Dziś pozostało tylko to

 

Dworzec kolejowy Wrocław Świebodzki jest wyłączony z eksploatacji od 1991 roku. Obecnie budynek zbudowany w 1842 r służy jako teatr, klub nocny i firmy handlowo usługowe. Przyległy do stacji plac służy jako bazar A jeszcze pamiętam czasy świetności tej stacji – sam niejednokrotnie właśnie tu wysiadałem lub wsiadałem komunikując się z Żaganiem. Fakt, że trochę było uciążliwe, gdy przyjeżdzając z Żagania trzeba było iść półtora kilometra na Dworzec Główny, aby pojechać gdzieś dalej. Jednak trochę szkoda tej stacji, służącej kolei 150 lat.

Wrocław Świebodzki od ulicy. A widzicie na pierwszym zdjęciu małą wieżyczkę całkiem po prawej stronie? To też dworzec kolejowy – ale o nim będzie następny wpis

 

Wrocław Świebodzki jest stacją czołową, tzn że tory idą tylko w jednym kierunku. Obecnie – jak widać na zdjęciach – jak szybko się zaczynają, tak szybko się kończą…

 

Chociaż tory porosły trawą, coś jeszcze na nich stoi. Ale już nie odjedzie o „własnych siłach”

 

Podstawiony wagon służy za klimatyczny, „kolejowy” pub

 

Byłe torowisko – obecnie pusty plac