Kolejne etapy podejścia pod Śnieżkę. Kilkunastominutowy przystanek pod „Strzechą Akademicką” wykorzystałem oczywiście na utrwalenie okolicznych widoków

Te łąki szczególnie mi się spodobały

Strzecha Akademicka z góry

Strzecha Akademicka i poniżej Samotnia. W oddali Śnieżka

Nad Wielkim Stawem

Inne widoki. Najwyższa góra Karkonoszy – coraz mniejsza 🙂

Najwyższa góra Karkonoszy liczy 1602 m n.p.m. Śnieżka wznosi się 200 m ponad Równię, toteż widoczna jest już z daleka

Ciekawą historię można znaleźć na stronie, która poświęcona jest Śnieżce. Otóż pierwszego udokumentowanego wejścia na Śnieżkę dokonano w 1465 roku. Nie było to wtedy takie łatwe, gdyż nie było oznaczonych szlaków, wytyczonych ścieżek, a zbocza pokrywał gęsty bór, przez który trzeba było się przedrzeć. Na tamte czasy był to więc nie lada wyczyn. Natomiast pierwsze zimowe wejście uskuteczniono jakieś 340 lat później. A dziś? Jak widać poniżej: tłumy, tłumy, tłumy…

Motywy może wydają się oklepane, bo utrwalane niemal na każdej widokówce – ale moje – więc zamieszczam 🙂

Jedno z dwóch Wysokogórskich Obserwatoriów Meteorologicznych w Polsce znajduje się właśnie na Śnieżce. Dawniej był inny kompleks budynków, który można zobaczyć na Wikipedii.

Tym razem nie udało nam się wejść na szczyt. Byliśmy większą grupą (rozpiętość wieku 8 – 68 lat)  – dlatego późna już pora i zmęczenie pomogły nam podjąć decyzję o powrocie do Karpacza

Jeszcze widok spod Domu Śląskiego na stronę czeską