Tag: Ząbki

Nie jestem nerwowy

Ząbki to moje 207 polskie miasto, jakie pokazuję na tym blogu. Dziś przedstawię część miasta leżącą na północ od linii kolejowej. Ta część nazywa się Drewnica, dawniej była odrębną wioską. Od 1903 w Drewnicy funkcjonuje Szpital dla Nerwowo i Psychicznie chorych. Niestety (albo na szczęście) nie udało mi się tam dotrzeć. Zdjęcia robiłem nieco bliżej torów kolejowych.
Ulica Wojska Polskiego, przy której znajduje się Urząd Miasta. To również jest jedna z głównych ulic Ząbek

Wiadukt, który kiedyś był przejazdem kolejowym. Stacja zaczyna się zaraz po prawej stronie

Park im. Michała Szuberta

Ul. Batorego

Dwa zdjęcia zrobione z okna pociągu. Budynek przy ul. Piłsudskiego…

… oraz ciąg budynków przy ul. Zacisze lub Karolaka (z mapy trudno zlokalizować)

Rynek z piwnicą


W roku 1533 w tym miejscu powstała wieś, której wójtem został Jan Zambek z Grochowa. Stąd też nadano jej nazwę Wola Zambkowa (Ząbkowska), którą z 1580 r. zmieniono na Ząbki. Dane informują, że w roku 1827 w Ząbkach było 36 budynków i 206 mieszkańców. A w 1967 r. Ząbki otrzymały prawa miejskie. Dziś mieszka tu 45,3 tys. osób.
Ponieważ w mieście brakowało miejsca, w którym ogniskowało by się życie kulturalne i społeczne, postanowiono zaprojektować pasaż, który można będzie nazwać prawdziwym centrum Ząbek.
Obecnie Pasaż „Orla” to nie tylko nowoczesne osiedle, ale ulokowano tu również centrum handlowo-usługowego, oraz Miejski Ośrodek Kultury, przystosowany do organizacji wystaw, koncertów i projekcji filmowych. Od 2006 r. w pasażu mieści się też biblioteka miejska.
Gdy po raz pierwszy zobaczyłem ten pasaż, nasunęło mi się skojarzenie Rynku z piwnicą, ponieważ pod nim znajduje się podziemny parking.
Pasaż widziany z ronda przy ul. Orlej

Na pasażu

Po drugiej stronie pasażu (po lewej stronie). Widok na ul. Poniatowskiego i Wiosenną. Podoba mi się to miejsce, wygląda dosyć nowocześnie. Myślę, że Ząbki są najładniejszym podwarszawskim miastem, jakie do tej pory zwiedziłem

Ul. Orla

Ul. Piłsudskiego jako DW 634

Ul. Piłsudskiego w okolicy stacji kolejowej

Ul. Skorupki

Ul. Sikorskiego – tutaj wysiadłem z autobusu miejskiego, który mnie przywiózł z Rembertowa

Pokonać labirynt

Linia kolejowa z Warszawy Wileńskiej do Zielonki powstała w roku 1862. A kiedy powstała stacja kolejowa w Ząbkach? Różne źródła podają różne daty: 1862 r. albo 1885 r. Póki co, niech to będzie tajemnicą 🙂
Widok na stację od ul. Kolejowej

Peron stacji. Na końcu peronu widać windę i schody prowadzące do ul. Wojska Polskiego

Na peronie, w tym małym budyneczku jest wyremontowana niedawno poczekalnia

Poczekalnia w środku. Ciekawie zrobiona na styl wagonu. Dopiero gdy tu wszedłem zdałem sobie sprawę, że jakiś czas temu o tym czytałem. Jednak nie pamiętałem, że to było w Ząbkach. Cieszę się, że niejako „przypadkiem” tutaj trafiłem.
Zachowano nawet stary piec kaflowy

Widok z peronu w stronę Warszawy. Wyraźnie prezentuje się Warsaw Trade Tower, który stoi przy ul. Chłodnej – 11 km stąd

Niezły labirynt, można się pogubić 🙂 Kiedyś w tym miejscu był przejazd kolejowy. Ale został zamknięty, gdy po wschodniej stronie peronu wybudowano bezkolizyjny wiadukt. Przejazd został przerobiony na przejście dla pieszych.
Natomiast po lewej stronie, poza kadrem – stoi budynek stacji, pochodzący prawdopodobnie z 1861 r. W przeszłości służył jako kasa biletowa, poczekalnia i pomieszczenie dla dyżurnego ruchu. Jest to jeden z najstarszych zachowanych w Ząbkach budynków. Niestety stoi on poza obrębem stacji, więc nie zwróciłem na niego uwagi. Mogę jedynie pokazać zdjęcie z Wikipedii

Wiadukt na ul. Wojska Polskiego