Przydworcowe centrum

Sulejówek – liczący 21.4 tys. mieszkańców – to kolejne miasto wchodzące w skład aglomeracji warszawskiej.
Pierwsze wzmianki o Sulejówku pochodzą z 1526 roku. W aktach ziem mazowieckich była wzmianka o wsi szlacheckiej Sulewo, w której stało kilka chat i karczma. Później chat było coraz więcej – w 1815 roku wieś Sulewo liczyła 57 mieszkańców. Prawa miejskie Sulejówek otrzymał w roku 1962.
W mieście przeważa niska, głównie willowa zabudowa, często stylizowana na dworkową, wąskie, niespecjalnie ruchliwe ulice i duża ilość zieleni. Natomiast przy obu stacjach kolejowych koncentruje się skupisko sklepów i punktów usługowych.
Ta wyglądają okolice stacji Sulejówek i ulica Dworcowa

Podobne centrum znajduje się przy stacji Sulejówek Miłosna. Tam nie wysiadałem, a szkoda – też fajne miejsce.
Tymczasem przy ul. Dworcowej jest jeszcze Urząd Miasta…

… i zaraz obok filia Starostwa Powiatowego (Mińsk Mazowiecki)

Boczna ulica Stanisława Grabskiego, gdzie rozpoczyna się niska zabudowa i dużo zieleni

Stacja przy Kolejniaku

Sulejówek to moje 205 miasto przedstawiane na blogu. Leży 20 km od centrum Warszawy. Przystanek kolejowy uruchomiono dopiero w 1910 roku, przede wszystkim na potrzeby carskich oficerów (Rosjanie mieli poligon w pobliskim Rembertowie) oraz dla wygody coraz liczniej przyjeżdżających tu letników.
Dawny budynek zlokalizowany był na peronie i połączony z wiatą. Został już dawno rozebrany. Po drugiej stronie torów jest jeszcze jeden budynek – też już stary (link), ale nie zauważyłem go. Obecnie jest już wyremontowany.
A tak wygląda przystanek po ostatnim remoncie

Peron, z którego można wrócić do stolicy

W mieście jest jeszcze jedna stacja – Sulejówek Miłosna – i to jest pierwsza stacja, jaką tu wybudowano. Pierwotnie linia kolejowa miała przebiegać przez pobliską wieś Okuniew, ale trzeba był zmienić plan i kolej doprowadzono do Miłosnej. Jedyna fotka, którą udało mi się zrobić w przelocie. Budynek stacji jest po drugiej stronie. A tutaj ciekawe zdjęcie stacji z roku 1866.
Poniżej widok na peron. Za peronem widoczny jest staw, wykopany, by zasilać istniejącą kiedyś tu wieżę ciśnień. Stąd też staw nazywa się Kolejniak

Chłopi pochodzą stąd

Otwock – podwarszawskie miasto, w którym zamieszkuje prawie 44 tys. osób. W zapiskach i dokumentach z XV wieku pojawiała się nazwa – taki trochę łamaniec językowy, trudny do wypowiedzenia: Otchwoczsko. Nazwa może być związana z położeniem miejscowości w obfitym w wodę starorzeczu Wisły – „Od wody”.
Z ciekawostek mogę dodać, że to tutaj, w jednym z otwockich uzdrowisk Władysław Reymont napisał „Chłopów”. Poza tym w dzielnicy Otwocka Świerk, pracował pierwszy w Polsce reaktor jądrowy EWA.
Okolice stacji kolejowej. ul. Orla