Zielonka to ponad 18 tysięczne miasteczko, leżące na północny-wschód od stolicy. Prawdopodobnie na początku XVIII w. był tu już folwark i karczma nazywane Nutka-Zielonka, dając początek nazwie miasta. Na przełomie XIX/XX w. rozpoczęła się dynamiczna rozbudowa o charakterze letniskowym. Dużym udogodnieniem było otwarcie w roku 1862 stacji Kolei Warszawsko-Petersburskiej, która umożliwiła szybki dojazd z Warszawy. Powstała centralna część dzisiejszego miasta – Zielonka Letnisko.
Widok z peronu stacji kolejowej na ul. Słowackiego

Ul. Słowackiego i stacja kolejowa

Ul. Lipowa. Gdybym poszedł dalej do ul. Kolejowej, miałbym więcej fajnych zdjęć z centrum miasta. Nie znałem jednak terenu a miałem mało czasu, by przygotować się do zwiedzania 😦

Park Dębinki. Rozwojowi letniska w Zielonce sprzyjały malownicze, pokryte lasami wydmy i meandrująca wśród nich rzeka Długa

Akurat odbywało się koszenie trawników w parku

Niemal z każdej strony Zielonki rozciągają się tereny leśne, które wraz z niewielkimi jeziorkami stanowią atrakcję dla mieszkańców i turystów. Niestety, tereny na południowy-wschód od miasta nie są dostępne. Od 1888 roku 7 tys. hektarów lasów przekształcono na poligony wojskowe. Między Zielonką, Sulejówkiem i warszawskim Rembertowem jest sporo różnego typu obiektów wojskowych, w tym Instytutów Technicznych. Jeden z nich znajduje się w samej Zielonce.
Ja tymczasem z parku miejskiego, trafiłem na osiedle mieszkaniowe przy ul. Wolności

Stojaki na rowery nie muszą być nudne i szablonowe. Taki napotkałem przy tutejszym, niewielkim sklepiku

To moje 208 miasto pokazane na tym blogu