Moja ulica

Warszawa Międzylesie. W XVI/XVII w. była to wieś o nazwie Kaczkowo – później znana jako Kaczy Dół. W roku 1951 Międzylesie stało się częścią stolicy.
Co mnie tu zaciekawiło? Ulica Żegańska, którą widać na poniższym zdjęciu. Nawiązuje do mojego miasta, które zaraz po wojnie przez jakiś czas nazywało się Żegań. Mam gdzieś nawet zdjęcie stacji kolejowej Warszawa Główna z 1946 roku, na którym jest wielka tablica z rozkładem jazdy. Tam też widać kierunek – Żegań.
Później Komisja Ustalania Nazw Miejscowości nadawała ostateczne nazwy, które (z małymi wyjątkami) obowiązują do dzisiaj. Tak więc mieszkam w Żaganiu. Natomiast nazwa ulicy w Warszawie pozostała niezmieniona do dziś.
Ulica Żegańska to ta za rondem na wprost

Ulica Patriotów

A to ul. Kazimierza Szpotańskiego. Był on inżynierem elektrykiem (1887 – 1966), pionierem przemysłu aparatów elektrycznych. Na zdjęciu widać budynek, który był fabryką inż. Szpotańskiego. Obecnie zaadoptowany na Centrum Handlowe

Radość to osiedle, które kiedyś również funkcjonowało jako odrębna jednostka. Stosunkowo młoda, bo powstała pod koniec XIX w. i zasłynęła jako miejscowość letniskowa. Dziś dwie fotki Radości z okna pociągu. 
Ulica Patriotów oraz Wisełki…

Rondo, gdzie krzyżują się ulice Patriotów oraz Izbicka

I jeszcze jedno zdjęcie, tym razem z osiedla Miedzeszyn. To również ulica Patriotów. Swoją drogą jest to nietypowa ulica, ponieważ biegnie po obu stronach linii kolejowej z Warszawy do Otwocka. Jest chyba najdłuższą ulicą dzielnicy Wawer – jej łączna długość to prawie 15 km