Nowa Sól. Ilekroć tędy jadę, wcześniej pokonuję wielotorowy przejazd kolejowy i kontynuuję jazdę już po drugiej stronie. Tym razem stało się inaczej. Dlaczego? Sprawa prosta: zobaczyłem tor będący jakąś bocznicą kolejową i pojechałem wzdłuż niego.
Początek bocznicy – tor odbija w lewo

W oddali zakłady zbożowe „Solpasz”. Do nich kiedyś też dochodził tor, dziś zostały tylko resztki szyn w kostce brukowej

Bocznica przecina ulicę Wrocławską i nadal skręca łukiem w lewo

Koniec 850 – metrowej bocznicy i brama wjazdowa do bazy paliw. Na jej terenie tory ciągną się jeszcze ponad 500 metrów

Czas na powrót

Ponownie ul. Wrocławska i widok na budynek firmy Solpasz

Jeszcze łuk i tor bocznicy łączy się z torami stacyjnymi

Po raz kolejny jestem w Nowej Soli, a po raz drugi jadę ścieżką rowerową z kierunku Otynia. Oczywiście punktem centralnym jest stacja kolejowa, za którą ponownie wkraczam na ścieżkę rowerową i jadę w stronę Kożuchowa.
Najpierw to, co przed stacją. Koniec ścieżki rowerowej. Starotorze ciągnie się za moimi plecami, a ja niestety muszę jechać miastem. Na szczęście są ścieżki rowerowe wzdłuż ulic

Jazdę przez miasto pokazałem w poprzednim wpisie. Dlatego teraz pora na kolejne ujęcia stacji kolejowej w Nowej Soli

A to już za stacją. W zasadzie powinienem przejechać przez tory widocznym na zdjęciu przejazdem kolejowym, ale zobaczyłem coś i postanowiłem jechać dalej. Ale o tym następnym razem