Dzisiaj chciałbym pokazać kilka stacji i przystanków kolejowych, które mijaliśmy między Koninem a Poznaniem. Tytuł postu, który może wydawać się dziwny – nawiązuje do ostatniej z nich.
Najpierw odcinek Konin – Słupca. Przystanek Kawnice – nazwa tej wsi nawiązuje do dużej ilości ptaków kawek, które tutaj przebywały (XVIII/XIX wiek). Na mapie zaznaczono dwie części wsi: Kawnice A oraz Kawnice B, które są oddzielone torami kolejowymi.
Poniżej typowy, wiejski przystanek, z tradycyjnymi płytkami chodnikowymi na peronie

Stacja Cienin leży na terenie wsi Cienin Zaborny (niedaleko jest jeszcze wieś oraz przystanek Cienin Kościelny). Tutaj są dwa perony. Na zdjęciu peron 1, a my przejeżdżamy przez peron 2

Między Słupcą a Wrześnią leży duża wieś Strzałkowo (tutaj zdjęcie 3-4). Tutejsza stacja ma ciekawą historię. Do roku 1921 była to „ślepa” stacja graniczna, stanowiąca koniec linii kolejowej z Poznania. Stąd też była konieczność umiejscowienia tutaj parowozowni i takowa była. Ale później można było przedłużyć linię w stronę Konina i Kutna, dlatego parowozownia stała się niepotrzebna.
Do dziś wykorzystywane są dwie bocznice: jedna do Mostostalu, druga na lotnisko w Powidzu. Poniżej początek tej drugiej

Rampa na początku stacji i tabor techniczny

Piękny budynek stacji i taki sobie peron 🙂

Osiem kilometrów dalej jest miejscowość Otoczna

A to już między Wrześnią a Poznaniem. Podstolice. Na tej stacji ma swój początek „obwodnica Wrześni” – jak ja to mówię. Jest częścią linii nr 3 (Warszawa Zachodnia – Kunowice), która omija stację we Wrześni. Aby tam dojechać trzeba w Podstolicach skierować pociąg na linię nr 808, którą my akurat jedziemy.
Poniżej zbliżenie się linii 808 oraz widocznej linii 3

A to już tory za stacją – w kierunku Poznania – oraz kolorowe wagony 🙂

Stacja Paczkowo. Tu znajduje się wschodnia głowica rozjazdowa bocznic swarzędzkich zakładów przemysłowych, o których niedawno pisałem (zobacz). A poniżej jedno ujęcia paczkowskiego peronu

Ciekawa jest natomiast geneza nazwy wsi. Pochodzi od nazwy osobowej Paczek, która jest formą imienia Pakosław. Przez wieki nazwa przeszła sporą ewolucję: Pacovo, Paczcowo, Panczkowo, Pąnczkowo, Pęczkowo, podczas zaborów Patschkowo, a w czasie II wojny – Osthausen. Wreszcie wieś stała się Paczkowem.