Pięć lat temu zamieściłem dwa zdjęcia z Lubania, zrobione z okna pociągu i napisałem, że „kiedyś tu jeszcze przyjadę”. I oto się spełniło. W 2023 roku przyjechałem specjalnie, aby zwiedzić to miasto.
Ostatnio pokazałem stację kolejową, teraz idziemy na Rynek

Widoczna zza kamienic wieża kramarska – pozostałość z któregoś poprzedniego ratusza. Historycy nie są zgodni co do jego datowania: niektórzy twierdzą, że wieża pochodzi z XIII wieku, ale późniejsze badania archeologiczne stwierdziły, że była wybudowana znacznie później

Ratusz w Lubaniu wybudowano w latach 1539 – 1543. Kilkakrotnie był przebudowywany, a podczas II wojny zniszczony. Obecny został zrekonstruowany w latach 1962 – 1972

W okresie panowania dynastii Sasów w Polsce, bardzo dbano o komunikację pomiędzy dworem królewskim w Warszawie a dworem elektorskim w Dreźnie. Dlatego August II Mocny powołał do życia królewską pocztę polsko – saską.
Częścią systemu pocztowego były słupy milowe, które usprawniały komunikację, dzieląc trasę przejazdu pocztyliona na odpowiednie odcinki. Na słupie podano odległości do ważniejszych miast, a jednostką są mile pruskie (1 mila = około 7500 m). Wcześniej odległości na takich słupach podawano w milach pocztowych (taka mila miała 9062 m – czyli tyle ile pieszy goniec pokonwał w czasie 2 godzin).
Na zdjęciu również jest wierna replika lubańskiego słupa. Oryginalny został zniszczony w czasie II wojny, a jego pozostałości zniknęły już po wojnie

Inne fragmenty urokliwego Rynku lubańskiego