Na tej trasie również można spotkać tylko pociągi towarowe i to dosyć rzadko. A przed wojną była to linia dwutorowa – najkrótsze i najszybsze połączenie między Wrocławiem a Berlinem. Oto zdjęcia, które zrobiłem (jak większość żagańskich szklaków) – latem 2009 roku

1. Widok z peronu I w kierunku Bieniowa

 

2. Widok na perony i nastawnię. Aby zrobić takie ujęcie trzeba przejść podziemnym służbowym tunelem od ul Kolejowej

 

3. Grupa torów towarowych; w oddali okrągły budynek nieczynnej już lokomotywowni

 

4. Wiadukt nad ul. Przyjaciół Żołnierza w różnych ujęciach. Szeroki bo wielotorowy – część stacji towarowej. Na zdjęciu drugim i czwartym widać lokomotywownię. Na trzecim zdjęciu po lewej stronie – poniemiecka wieżyczka strzelecka służąca niegdyś do obrony newralgicznych punktów kolejowych. W obrębie Żagania jest kilka takich obiektów.

 

 

5. A to już semafory wyjazdowe

 

6. Stara nastawnia Zg 1

 

7. Widok na stację i górkę rozrządową od wjazdu z Bieniowa

 

8. Ostatnie rozjazdy i ruiny jakiegoś posterunku

 

9. Wiadukt nad ul. Bema. Za nim osiedle o tej samej nazwie

 

 

10. Semafor wjazdowy na stację z kierunku Bieniowa

 

11. Przejazd kolejowy przez ul. Konopnickiej. Na pierwszym zdjęciu widać Zakład Energetyki Cieplnej, na drugim fragment osiedla Bema

 

 

12. W oddali tarcza ostrzegawcza mówiąca: „zaraz będzie semafor”

 

13. Most nad rzeką Czerną. Tu już wyraźnie widać, że kiedyś był to szlak dwutorowy

 

14. Wiadukt nad ul. Żarską z konstrukcją po rozebranym po wojnie drugim torze

 

15. Jesteśmy w zasadzie już za miastem. Prosto –  tor do Bieniowa. Odgałęzienie z lewej strony to 200 metrowa bocznica prowadząca do jednostki wojskowej

 

16. A to już brama wjazdowa do koszar