Dlaczego tutaj?

Kolejny przystanek kolejowy na dawnej linii Zielona Góra – Szprotawa, to dosyć tajemnicza sprawa. Nazywał się Dębiczka. Nie istniał od początku – powstał po 15 latach funkcjonowania kolei szprotawskiej (lata 30 XX wieku). Dlaczego podczas światowego kryzysu dobudowano kolejną stację? Dlaczego wybrano akurat taką lokalizację: pół kilometra od bardzo niewielkiej osady: Przyborze, która stanowi dziś przysiółek Wichowa? Do samego Wichowa jest ponad półtora kilometra, a wokół lasy…
Prawdopodobnie Dębiczka (po niemiecku Eich-vorwerk) był przystankiem okazjonalnym, gdzie pociągi zatrzymywały się tylko w określone dni tygodnia (weekendy, święta) a korzystali z niego mieszkańcy Zielonej Góry, którzy chcieli zaczerpnąć świeżego powietrza oraz skorzystać z leśnych bogactw naturalnych typu jagody, grzyby 🙂 Dlatego kolej szprotawską potocznie nazywano „kolejką jagodową” a tego typu przystanków okazjonalnych nie ujmowano w oficjalnych rozkładach jazdy.
Poniżej screen ze strony mapy.cz – punkt oznaczony 1 to miejsce usytuawania przystanku Dębiczka

W tym miejscu tor przecinał drogę łączącą Broniszów (w prawo) z Wichowem (w lewo). Zaraz za drogą, wśród drzew (może ich kiedyś nie było, albo było mniej) znajdował się przystanek

Widok w odwrotym kierunku (południowym), w stronę drogi. Gdzieś tu za moimi plecami wysiadali kiedyś turyści

A po drugiej stronie drogi idealnie zachowany nasyp kolejowy, nawet nic nie zarośnięty

A co oznacza punkt 2 na zamieszczonej mapce? Prowadzi do niego polna/leśna droga i znajduje się jakieś 600 metrów od głównej drogi oraz punktu 1. Tu znajduje się wiadukt łączący dwa brzegi głębokiego wąwozu. Droga za wiaduktem prowadzi do miejscowości Przylaski. Dzisiaj nie ma żadnego znaczenia komunikacyjnego, a dawniej? Dlaczego na szrutowej drodze zbudowano tak masywny, ceglany wiadukt (jak widać na znaku: nośność 3,5 t)? Kolejna tajemnica…

Widok z wiaduktu w kierunku północnym – pod wiaduktem ciągnął się tor kolei szprotawskiej

Widok spod wiaduktu w kierunku południowym. Badania terenu wykazały, że tutaj też był kiedyś przystanek okazjonalny – powstał wcześniej niż wcześniej pokazana Dębiczka (dopiero w późniejszych latach albo go przeniesiono w pobliże drogi, albo wybudowano drugi). Gdzieś tutaj, wśród krzaków ponoć są zachowane resztki murowanej krawędzi peronowej

Większość informacji do tego postu zaczerpnąłem z niezawodnej strony Kolej Szprotawska, która jest kopalnią dostępnej wiedzy na temat tej linii kolejowej

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.